Star Cave Hotel

We hebben onderweg in heel bijzondere hotels geslapen. Behalve bij familie en vrienden thuis, wat natuurlijk het leukste is, ook in een kibboets, in een klooster en in een gezellige jeugdherberg. Maar de kroon spant toch het hotel in Goreme dat is uitgehouwen in een grot. Vrijwel alle hotels heten hier Cave Hotel uit commerciële overwegingen, maar meestal is dat nep. Dan staat er een groot stenen gebouw voor of tegen zo n omhoogwijzende pilaar, uit zijn krachten gegroeide vulkaan dripping. Ons hotel is echt in de rots gemaakt. Zie bijgaande foto's ter illustratie. Een foto betreft het uitzicht, een ander de grotkamer van binnen.

Na excursion en car volgt excursion a pied

Bovenstaande titel zal bij sommige lezertjes herinneringen oproepen. We zouden op weer een stralende dag met niet te warm lenteweer gaan lopen naar het zgn. openluchtmuseum van Goreme. Denk daarbij niet aan folklore of oude ambachten. Het is een groot complex van oude kerken en aanverwante gebouwen in de rotsen uitgehouwen, omstreeks 11e eeuw, met vaak fraaie fresco's beschilderd. Erg indrukwekkend en flink klimmen. Foto's binnen mochten we niet maken. Reden dat hier zo rijk christelijk leven was is meervoudig. Diaspora na de eerste eeuw, maar ook een aantal grote kerkvaders en heiligen die hier na de derde eeuw leefden en natuurlijk veel volgelingen verwierven. Na afloop beloonden we onszelf met een warme lunch. Na enig rusten rende Jan s'avonds de berg nog een keer op om de zonsondergang mee te maken. Veel mensen doen dat, omdat het nogal de moeite waard is. S'avonds weer typisch Turks eten, dit keer allebei vis. Morgen gaan we weer terug naar de grote stad. En daarna naar huis...

Grote rondtoer vanuit Goreme langs kerken en canyons

We hadden gekozen voor een bustoer van een hele dag en hebben daar geen spijt van. om half tien werden we opgehaald van het hotel in een busje met circa 13 andere buitenlanders, waaronder 3 uit NL. Wij waren verreweg de oudsten. Eerst ging het naar de ondergrondse stad waar Christenen zich eeuwenlang met succes verdedigden tegen vijanden totdat de Turkse sultan hen in de zestiende eeuw gedoogde. We moesten door lange lage tunnels 52 meter diep om deze schuilplaatsen te bekijken. Daarna kregen we een volgende fysieke beproeving, maar deze was veel mooier. Vier kilometer lopen door de diepe kloof van de Ihlara rivier, ontstaan na uitbarsting van de naburige 3000 meter hoge vulkaan. Mooie natuur en ook twee verscholen kerkjes in de rotsen uitgehakt met mooi gekleurde aandoenlijk geschilderde fresco's. Wij vonden dit allebei het mooiste van de toer. Klaske doorstond het allemaal kranig. We werden beloond met een lekkere lunch in het dorp aan het begin van de kloof. Zie eerste serie foto's. Aan het andere eind van de kloof bezochten we een in de rotsen verstopt kloostercomplex. In de loop der eeuwen was dit door erosie open komen te liggen. Nu kunnen toeristen er makkelijk in klimmen. Wel weer een klauterpartij met uitzichten op het gekke landschap als beloning. De rit werd vervolgd met een uur lang rijden door de kale hoogvlakte, met op de achtergrond de hoge sneeuwtoppen. Fascinerend landschap, maar voor de boeren is het dit jaar veel te droog. Het slot van de toer bestond uit adembenemende uitzichten. Op de Pigeonvalley, waar vroeger duizenden duiven werden gehouden in kunstmatig in de rotsen gemaakte holen. Het uitzicht was verder op een grand canyon achtig landschap.verderop nog zoiets naar dan op het stadje Goreme. Zeer indrukwekkend.

Weer op reis, naar Cappadocia

S Ochtends gingen Klaske en Frouke samen uitgebreid in de buurt ontbijten, terwijl Jan het museum Istanbul Modern bezocht. Heel erg de moeite waard, vooral de permanente tentoonstelling van Turkse kunstenaars. Enkele fantastische collages van duizenden stukjes en een weefwerk dat superrealistische beelden opleveren. S middags reizen we vanaf het andere vliegveld aan de Aziatische kant naar Kayseri (= Caesarea). Komen in een heel ander landschap terecht. Zie foto's uit het busje dat ons 80 km verder naar Goreme brengt. Het wordt steeds gekker naarmate we dichterbij komen. Ons hotel is daadwerkelijk in een rots uitgehouwen. Erg leuk. Zie de laatste foto vanuit ons hotelkamer. Het stadje is behoorlijk toeristiek, maar het is nog duidelijk off season. We eten een typisch regionaal stoofgerecht vanuit een kleipot die moet worden opengebroken met een hamertje. Morgen gaan we een hele dag met een toer mee langs de bijzondere kerkjes en andere uit de rotsen gehouwen plaatsen.

Over de Bosporus naar Azië

Vannacht heeft het geregend, maar vandaag is het weer stralend weer. We zijn verwend door onze vorige bezoeken aan Istanbul, waar we de meeste highlights hebben gezien en besluiten nu een overtochtje te maken naar de andere kant. Daar is het vooral lokale sfeer wat is te beleven. Het is wel typisch in leert ons over de authentieke sfeer in de stad, maar echt leuk is het toch meer in het oude romantische wijkje Beoglu waar Frouke woont aan de Europese kant. Er zijn wel enorm veel winkeltjes en eetgelegenheden in alle straatjes waar we lopen. Weinig last van leegstand hier. We eten een heerlijke lunch. De Turkse keuken is toch echt anders (beter ook) dan de Arabische, waar Israël zijns ondanks ook onder valt. Veel Franse woorden zijn te herkennen zoals Garson (ober), Bufe, en nog veel meer. Het boottochtje naar de overkant is leuk en rustgevend. Het "park" aan de waterkant stelt weinig voor en is voor de helft bezet door "parking", maar we zitten er toch lekker op een bankje in de zon. Om 16.30u weer terug in het hotel, even verfrissen voordat we met Frouke en twee Nederlandse vriendinnen uit gaan eten in het al bekende noord-Turkse restaurantje Hayvore, waar je aan het buffet je keuze moet maken.

Naar Istanbul

Prettige en comfortabele, maar natuurlijk ongemerkt vermoeiende reis van Ben Gurion Airport naar AtaTurk Airport. En vandaar met de bus naar het Taksimplein. Ondanks de aangekondigde 15 graden is het prachtig lenteweer in Istanbul. De tocht met de bus door de onvoorstelbaar uitgebreide stad dompelt je meteen in de drukte van de stad. Tel Aviv heeft bredere wegen, is ook idioot druk, maar Istanbul lijkt meteen chaotischer en door de vele 19e eeuwse gebouwen doet de stad doorleefder aan. Zelfs het veel oudere Jeruzalem komt aangeharkter over. Maar goed, dit zijn eerste indrukken. Belangrijk is natuurlijk dat hier veel meer zwarte auto's rijden en meer mercedessen ;-) Frouke haalt ons af van de bus en met een taxi rijden we Kris kras naar het hostel, dat hemelsbreed niet ver weg ligt, maar toch net te ver om met de zware koffers te lopen. Voor 3 euro hoef je het ook niet te laten. In het Jumba hostel, dat wordt geëxploiteerd door Froukes benedenbuurvrouwen, worden we heel hartelijk ontvangen met thee. Met Frouke gaan we in het Lemonbar-tuincafe drinken en eten (waar we eervorig jaar met Frans en Jane ook hebben gezeten). Daarna mogen we frouke's appartement bekijken. Zie de foto's, met als laatste het uitzicht vanaf haar vijfde verdieping by night.