Enzovoort, iets meer over Israël

Jullie hebben nou wel genoeg gehoord van alle monumenten, Bijbelse plaatsen en kerken/synagogen onderweg. Nu iets over onze indrukken van het land en de mensen. Het land valt op door zijn enorme veelzijdigheid in landschappen. Je zit zo van volstrekt kale woestijn in lieflijk grasland, van bergen in stranden en drukke steden. Israëli's kunnen net als Amerikanen niet zonder auto (in alle kleuren verkrijgbaar als het maar wit is) en de wegen zijn dan ook erg goed. Vierbaans autowegen in het dunbevolkte Galilea. Verder is er een enorme rijkdom aan planten en bloemen. We hebben natuurlijk de goeie tijd voor allerhande bloesems en bloemen. Het weer valt een beetje tegen. Ik geloof dat het gisteren in Amsterdam warmer was dan de schamele 15 graden die we hier haalden, maar tijdens Poeriem (Joods carnaval) belooft het weer boven 20 graden te worden. Het is regentijd, maar tussen buien in is er altijd weer een stukje zonnig, met prachtig licht en soms een regenboog. Anders dan de volledig verregende dagen hier. De mensen die wij ontmoeten zijn super hartelijk, maar dat zijn ook familie en vrienden. In het algemeen zijn Israëli tegen ons nogal zakelijk en gereserveerd, maar niet onvriendelijk of kortaf, zoals nogal eens wordt gezegd. Een voorbeeld: de eerste die ik op Israëlische bodem sprak was de bewaker die met mij naar mijn rugzak liep, ongeveer 200 meter buiten de vertrekhal. Geen moment vroeg hij waar we vandaan kwamen of wat onze plannen waren in Israel. Dat was zo anders in Jericho, de Arabische stad, waar iedereen meteen begon te praten en te vagen waar we vandaan kwamen. Kan ook commerciële motieven hebben, maar is andere toch een stijl. Veel mensen zijn misschien een beetje ongenaakbaar. Net als in hun politiek, lijken ze te denken dat ze de sympathie van de buitenwereld niet nodig hebben, wat natuurlijk een misvatting is. Het vredesproces heeft zo weinig kans. "Niet tijdens ons leven", wordt hier wel gezegd. Er wordt ook gezegd dat Israëli zo wild rijden. Niets van waar. Ze rijden keurig, zijn wel vrij snel weg bij het stoplicht en gebruiken de toeter vaker dan wij, maar ik schat ze tussen de nerveuze Italianen en de slome Spanjaarden in. Je hoort hier erg veel Russisch praten. Dat is dan ook een sterk groeiend volksdeel. Zoiets als Spaans in de VS. We zijn in verschillende steden geweest. Die hebben hier een veel verschillender karakter dan in Nederland. Afhankelijk van de religieuze en etnische samenstelling. Verschillen tussen arm en rijk zijn hier ook groter dan bij ons. Algemeen is de samenleving meer Amerikaans. Overal zie je plakkaten dat deze of gene weldoener de stichting van een museum of ziekenhuis heeft mogelijk gemaakt. De economie groeit wel, ook omdat de bevolking nog groeit. Orthodoxe joden hebben wel vrij veel invloed, maar ondanks hun grote gezinnen zijn ze een kleine minderheid. Voor Arabieren geldt hetzelfde. De helft van de bevolking is volstrekt seculier. Israel is niet goedkoop. Winkels misschien iets goedkoper dan bij ons, maar horeca niet echt. Een ijsje is gek duur: 4 euro voor twee bolletjes. Benzine kost ca 1,55. Alles bij elkaar gaat het best hard met de centjes. Wij doen nog een paar dagen sightseeing, maar de laatste vier dagen bij Amnon en Racheli hopen we wat tot rust te komen. Deze blog is nu ook niet meer dagelijks.