Uitje naar de Dode Zee, we nemen water en broodjes mee.

De regen is vannacht opgehouden. Amnon waarschuwde ons nog telefonisch voor overstroomde wegen bij de Dode Zee ( wat swinters nogal eens voorkomt), maar de weg was vrij. Eerst reden we een oude route, onder de westmuur van de stad langs, maar daar strandden we op een politiepost. Intussen hadden we wel de beruchte hoge betonnen muur gezien. Dus snel omgekeerd en toch maar over de brede nieuwe snelweg naar het Oosten gereden. Onderweg zagen we een aantal gloednieuwe voorsteden buiten Oost-Jeruzalem en daarnaast golfplaten hutjes van Bedoeïenen. Na een lange afdaling belandden we op de bodem van de wereld, zo 400 meter onder zeeniveau. En daar lag dan de Dode Zee te schitteren in het zonlicht. Daar begon tevens de woestijn, die we ongeveer 30 kilometer langs de Dode Zee volgden tot Masada. Ook dit hoogtepunt was sinds het bezoek van Klaske 18 jaar geleden onherkenbaar veranderd, met een modern ontvangstgebouw, een kabelbaan en een museum dat met audiotour zeer didactisch liet zien wat hier 2000 jaar geleden allemaal zich afspeelde. Eerst een mega-groot paleis van (wederom) Herodes bovenop de rots. Daarna was dezelfde plek in beslag genomen door een Joodse sekte (rebellen zou je nu zeggen) die zich vergeefs verzette tegen de Romeinen en ten slotte de Romeinse belegeraars die de vesting uiteindelijk veroverden. De sekteleden verkozen de heldendood en sprongen van de berg, wat de huidige Israëliërs zeer tot de verbeelding spreekt. We namen de kabelbaan en liepen nog honderden meters door veel goed uitgestalde overblijfselen van de enorme paleizen en woonverblijven. De middag werd bekroond door een stukje "zwemmen" in de Dode Zee. Een belevenis die je gedaan moet hebben. Terug in de stad gingen we nog even de Oude Stad in, waar we in een typisch Armeens restaurant hun speciale gerechten aten. Hieronder volgen de foto's